Chapter 0146

ตอนที่ 146 ขนมวันเกิด

สองหัตถ์นี้เคยถือกระบี่ เคยสังหารศัตรู เคยเปื้อนเลือด ทว่าก็เคยรับยาแก้บาดแผลที่สหายส่งมา และเคยจูงมือโม่เสี่ยวหยาที่กำลังจะสิ้นใจ

มือคู่นี้เคยจับกระบี่ เคยสังหารศัตรู เคยเปื้อนเลือด ทว่าก็เคยรับยารักษาแผลที่สหายส่งมา และเคยจูงมือโม่เสี่ยวหยาที่กำลังจะสิ้นใจ ที่แท้สิ่งที่เรียกว่าไร้ความรู้สึกนั้น มิใช่การตัดขาดความผูกพันทั้งปวง แต่คือการยังคงรักษาความกระจ่างใสในจิตใจเอาไว้ได้ท่ามกลางความผูกพันนับหมื่นพัน

“อาจารย์เมื่อครั้งอดีต...” นางคิดจะถามบางอย่าง แต่กลับชะงักไป

ทว่าเฉินซีจุนเจ่อกลับดูเหมือนรู้ว่านางจะพูดอะไร จึงกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “มรรคต่างกัน ความเข้าใจย่อมต่างกัน เมื่อครั้งอดีตที่อาจารย์ไม่กล่าวสิ่งใด เป็นเพราะมรรคของเจ้า สุดท้ายแล้วเจ้าต้องเดินด้วยตนเอง”