กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 144 กลับมาได้ก็ดีแล้ว
“บ้านของเรา” โม่หนี่เหยาคุกเข่าลง ความระแวดระวังในดวงตาจางลงเล็กน้อย เขาเอื้อมมือไปจัดเปียผมที่ยุ่งเหยิงของนาง “จากนี้ไป… อยู่กับพวกเราก่อน”
ตี้ชิงลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นบนอาภรณ์ กระบี่แก่นเหมันต์ถูกเก็บเข้าฝัก ท่าทางเด็ดขาดฉับไว “ไปพบเจ้าสำนักก่อนเถิด”
โม่เสี่ยวหยาถูกโม่หนี่เฟิงจูงมือ ก้าวเท้าเล็ก ๆ เดินตามอย่างโซเซ ดวงตาดำขลับจ้องมองศาลาและหอคอยโดยรอบด้วยความอยากรู้อยากเห็น นิ้วมือถูไถไหล่ของตนเองโดยไม่รู้ตัว
บนลานหยกขาวหน้าโถงใหญ่สำนักหลิงจี้ ศิษย์สองสามคนกำลังกวาดใบไม้ร่วง เมื่อเห็นกลุ่มของตี้ชิง ไม้กวาดในมือก็ “แปะ” ร่วงลงพื้น ศิษย์หน้ากลมคนหนึ่งร้องออกมาด้วยความตกใจ “ศิษย์น้องตี้ชิงกับพวกนาง! พวกนางกลับมาแล้ว!”