กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 125 เรื่องยุ่งยาก
นางขยับนิ้วมือ สัมผัสได้ถึงเศษใบไม้ผุเปื่อยนุ่มนิ่มใต้ร่าง ไอเย็นยะเยือกแผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้าเข้ามา
กระบี่แก่นเหมันต์ยังคงอยู่ในมือ เพียงแต่พู่กระบี่คลายออก คาดว่าคงหลุดออกยามถูกกระแสวนม้วนตวัด นางยันกายลุกขึ้น กวาดสายตามองไปรอบด้าน
เหล่าสหายต่างนอนระเกะระกะอยู่ใกล้ ๆ ใบหน้าแต่ละคนซีดขาวไม่มากก็น้อย เห็นได้ชัดว่าถูกรอยแยกมิตินั้นเล่นงานจนสะบักสะบอมมิน้อย
“ฟื้นแล้วหรือ”
เสียงของลู่ฝานเซียวดังขึ้นข้างกาย นางลุกขึ้นนั่ง ในอ้อมอกยังคงกำมุกร่วมอารมณ์ไว้แน่น ดวงตาสีเขียวมรกตทอประกายสว่างวาบท่ามกลางแสงสลัว กำลังก้มหน้าตรวจดูดาบผีเสื้อบุปผาวสันต์ แสงสีฟ้าบนตัวดาบจางลงกว่าเดิมเล็กน้อย ทว่ายังคงคมกริบดังเดิม