กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 116 ขออภัยด้วย คนอย่างข้าค่อนข้างเจ้าคิดเจ้าแค้น
เจี่ยซือหลีกุมหน้าอกถอยร่น โลหิตสด ๆ ไหลทะลักผ่านร่องนิ้ว ย้อมอาภรณ์สีเหลืองอ่อนจนแดงฉาน เขามองประกายเย็นเยียบเกือบจะคุ้มคลั่งในดวงตาของตี้ชิง บังเกิดความหวาดกลัวขึ้นเป็นครั้งแรก
นี่ไหนเลยจะเป็นดรุณีน้อยวัยเก้าขวบ เห็นได้ชัดว่าเป็นอสุราที่ปีนป่ายขึ้นมาจากแดนชำระ
“เจ้า... เจ้ากล้าสังหารข้าหรือ ข้าคือผู้อาวุโสสำนักเมฆาครามนะ” เขาแผดเสียงคำรามอย่างปากกล้าขวานผ่าซาก พยายามใช้สถานะข่มขวัญ ทว่าพลังวิญญาณกลับสลายตัวไปอย่างรวดเร็ว
ตี้ชิงไม่เอ่ยคำใด เพียงถือกระบี่แก่นเหมันต์ที่หยาดหยดด้วยโลหิต ก้าวเดินไปหาเขาทีละก้าว ๆ