เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 84 โชคดี
ตี้ชิงหันมองทุกคน เมื่อเห็นว่าใบหน้าของทุกคนล้วนเผยแววเหนื่อยล้า จึงพยักหน้า “ดี ไปพักผ่อนที่ป่าไผ่ด้านหน้ากันเถิด”
ร่างทั้งสิบสามสายค่อย ๆ ร่อนลง บินตรงไปยังป่าไผ่เขียวขจีเบื้องล่าง
ใบไผ่ส่งเสียงเสียดสีซ่า ๆ ในสายลม ประหนึ่งกำลังยินดีต้อนรับการมาถึงของพวกเขา
แสงตะวันส่องลอดผ่านช่องว่างของใบไผ่ ทอดเงาแสงด่างพร้อยลงบนพื้น ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นไผ่จาง ๆ ทำให้จิตวิญญาณกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา
ตี้ชิงร่อนลงบนลานโล่งเป็นคนแรก กระบี่แก่นเหมันต์กลับเข้าฝักกระบี่ด้วยตนเอง
นางเงยหน้ามองสำรวจรอบด้าน ป่าไผ่ทึบหนา ปราณวิญญาณเข้มข้นกว่ากลางเวหาจริง ๆ อีกทั้งไม่ได้ยินความเคลื่อนไหวอื่น นับว่าเป็นสถานที่พักผ่อนที่ปลอดภัยแห่งหนึ่ง
“ตรงนี้แหละ” นางเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเย็นเยียบสะท้อนก้องในป่าไผ่