กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 83 ทุกสิ่งนี้ คือสิ่งที่ตี้ชิงควรได้รับ
“ใครกลัวเจ้ากัน?” โม่หนี่เฟิงแค่นหัวเราะเสียงเย็น กระบี่กลืนจันทราพุ่งทะยานแหวกอากาศ พาเขารีบไล่ตามไป
ฮว่าเยวียนร้องตะโกนด้วยความดีใจ ขลุ่ยบุปผาท้อในมือขยายใหญ่ขึ้น พาเธอและซุ่ยซุ่ยทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า “ชิงชิง เร็วเข้า!”
เจียงจิ่วอินร่ายยันต์แผ่นหนึ่ง ยันต์นั้นแปรเปลี่ยนเป็นนกชิงหลวนตัวมหึมา เธอหันไปยิ้มให้ตี้ชิงแล้วกล่าวว่า “ขึ้นมาเถิด เราไปด้วยกัน”
ตี้ชิงส่ายหน้า มือจับด้ามกระบี่แก่นเหมันต์แล้วกล่าวเบา ๆ ว่า “ไม่จำเป็น” สิ้นเสียง กระบี่แก่นเหมันต์ก็ชักออกจากฝักเอง ลอยนิ่งอยู่ตรงหน้าเธอ
ปลายเท้าเธอแตะเบา ๆ ร่างกายเบาดุจขนนกลงบนกระบี่ กระโปรงสีครามสะบัดพลิ้วตามสายลม ราวกับดอกบัวเขียวที่เบ่งบานอยู่บนยอดเมฆ