เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 20 สามวัน
ฮว่าเยวียนได้รับการพยุงจากเจียงจิ่วอิน ใบหน้าดวงน้อยหนาวสั่นจนซีดขาว ริมฝีปากเม้มแน่นเป็นเส้นตรง
นางสุขสบายในเสื้อผ้าแพรพรรณและอาหารเลิศรสมาแต่เยาว์วัย ไหนเลยจะเคยทนทุกข์เช่นนี้ เดินเพียงไม่กี่ก้าวก็ต้องหยุดพัก บันไดหินใต้ฝ่าเท้าเสียดสีจนข้อเท้านางเจ็บแปลบ ทว่ายังคงกัดฟันทนไม่ร้องไห้อีก
เมื่อครู่ที่ศาลาคัมภีร์ ตี้ชิงช่วยนางคัดลอกกฎสำนักจนเสร็จ ในใจนางทั้งซาบซึ้งทั้งละอายใจ ยามนี้ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ยินยอมเป็นตัวถ่วงอีกต่อไป
“อดทนอีกนิดเถิด” เจียงจิ่วอินเอ่ยเสียงแผ่วเบาพลางช่วยจัดปอยผมที่ถูกสายลมพัดจนยุ่งเหยิงให้นาง “บนยอดผามีศิษย์เฝ้าผาอยู่ ย่อมต้องมีที่พักเป็นแน่”
ตี้ชิงหันกลับมามองแวบหนึ่ง เห็นฝีเท้าของฮว่าเยวียนซวนเซ จึงล้วงสิ่งหนึ่งออกจากแขนเสื้อแล้วส่งไปให้