เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 19 ผาสำนึกผิด
“หา?” ทั้งสองคนอุทานออกมาพร้อมกัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่ยินยอมพร้อมใจ
“ลายมือหวัดเกินไป ท่าทีหย่อนยาน” มู่หรูเฟิงผลักม้วนกระดาษกลับไป “คัดเพิ่มอีกห้าสิบรอบ เขียนให้เป็นระเบียบเรียบร้อยแล้วค่อยมาใหม่”
โม่หนี่เหยาโมโหจนอยากจะตบโต๊ะ แต่ถูกโม่หนี่เฟิงดึงรั้งเอาไว้
โม่หนี่เฟิงป้องมือคารวะมู่หรูเฟิง แล้วลากตัวน้องชายหมุนตัวเดินจากไป ตอนพ้นประตูยังได้ยินเขาด่าทอเสียงเบาว่า “บอกแล้วให้เขียนให้เรียบร้อย เจ้ากลับไม่ยอมฟัง!”
โม่หนี่เหยาเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้ “ที่เจ้าเขียนก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันสักเท่าใดหรอก!”
ทั้งสองคนส่งเสียงเอะอะโวยวายเดินกลับไปยังศาลาคัมภีร์ พลางถอนหายใจยาวอยู่หน้ากระดาษซวนจื่อที่ว่างเปล่า ทว่าก็ยังคงยอมผ่อนความเร็วลงอย่างว่าง่าย แล้วจรดพู่กันเขียนทีละขีดทีละเส้น