Chapter 0004

ตอนที่ 4 นางกำลังปีนป่ายโชคชะตาของตนเอง

เมื่อปีนถึงขั้นที่ห้าพัน จิตสำนึกของตี้ชิงก็เริ่มล่องลอย

รอยเลือดที่ขมับแข็งตัวไปนานแล้ว สะเก็ดแผลสีแดงคล้ำติดอยู่บนกระดูกคิ้ว ถูกเหงื่อชะจนอ่อนนุ่มและสั่นไหวเบา ๆ ตามการเคลื่อนไหวของนาง

ริมฝีปากของนางแห้งแตกราวกับเปลือกไม้เก่า ทุกครั้งที่ขยับอ้าล้วนดึงรั้งให้เจ็บปวด ทว่ากลับไม่ส่งเสียงใดออกมาเลยแม้แต่น้อย

เสื้อกั๊กสีเทาอมเขียวบนร่างชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อจนเปียกปอน แล้วถูกแสงอาทิตย์แผดเผาจนแห้ง ทำเช่นนี้ซ้ำไปซ้ำมาหลายครั้งจนเนื้อผ้าแข็งราวกับเปลือกหุ้ม มันเสียดสีกับผิวหนังจนเจ็บแสบ แต่นางกลับดูเหมือนไม่รับรู้สิ่งใด เพียงยกเท้าขึ้น วางลง ยกขึ้น และวางลงอย่างเป็นเครื่องจักร

เมฆหมอกทั้งสองฝั่งของบันไดสวรรค์หนาทึบขึ้นเรื่อย ๆ มันพันเกี่ยวข้อเท้านางเป็นสาย ๆ พร้อมกับความเย็นเยียบที่เสียดแทงถึงกระดูก

ความเย็นนี้แทรกซึมเข้าไปในร่องกระดูก ปะทะเข้ากับความเจ็บปวดแสบร้อนบนร่าง ก่อให้เกิดความชาหนึบที่แปลกประหลาด

เจ็บจนถึงขีดสุด กลับไม่รู้สึกเจ็บอีกต่อไป

นางเริ่มมองไม่เห็นขั้นบันไดหินใต้ฝ่าเท้า