กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เถ้าแก่สื่อแห่งภัตตาคารเต๋อเยวี่ยมักภาคภูมิใจในความสำเร็จของตนเสมอมา ทว่าขณะนี้กลับยืนก้มตัวอย่างหวาดหวั่นอยู่ต่อหน้าคนผู้หนึ่ง ไร้ซึ่งความโอหังผยองเช่นยามปกติโดยสิ้นเชิง
คนผู้นั้นนั่งอยู่หลังโต๊ะหนังสือ ใบหน้าซ่อนอยู่ในเงามืดพอดี จนมองเห็นโฉมหน้าไม่ชัดเจน
เสียงพลิกสมุดบัญชีดังซ่า ๆ ลอยมาอย่างชัดเจน
เหงื่อบนใบหน้าของเถ้าแก่สื่อยิ่งหลั่งไหลมากขึ้นเรื่อย ๆ
“สื่อต้าจ้วง เจ้ายิ่งมีชีวิตอยู่ก็ยิ่งถอยหลังลงเรื่อย ๆ แล้วกระมัง…”
คนผู้นั้นเอ่ยปากอย่างราบเรียบ ฟังจากเสียงแล้วกลับเป็นชายหนุ่มคนหนึ่ง