ตอนที่ 28 ทำอาหาร

ตัวเมืองอำเภอใหญ่ถึงเพียงนี้ ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะมีภัตตาคารเพียงแห่งเดียว ซินเสี่ยวเสี่ยวสอบถามผู้คน ไม่นานก็เดินทางมาถึงภัตตาคารอีกแห่งหนึ่ง นั่นคือหอเมรัยเมฆา

เดิมทีหอเมรัยเมฆาเป็นภัตตาคารที่ใหญ่ที่สุดในท้องถิ่น ทว่านับตั้งแต่ภัตตาคารเต๋อเยวี่ยมาที่นี่เมื่อสามปีก่อน กิจการของพวกเขาก็ย่ำแย่ลงทุกวี่วัน

ยามที่ซินเสี่ยวเสี่ยวนำหน่อไม้ฤดูหนาวไปส่งยังครัวหลังร้าน ลูกจ้างหนุ่มมีท่าทีสุภาพไม่น้อย เพียงแต่เมื่อเขามองหน่อไม้ฤดูหนาวในถุงแล้ว ก็ยกมือเกาศีรษะอย่างลำบากใจ

“แม่นาง พวกเราไม่รับสิ่งนี้หรอก หากมีเห็ดหูหนู เห็ดหอม หรือสิ่งทำนองนั้น ภัตตาคารของพวกเราย่อมรับซื้อแน่นอน”