ตอนที่ 10 เพาะเลี้ยงลูกปลา

ลองถามตนเองดูเถิด คนใจแคบเช่นท่านย่าซิน จะยอมเลิกราไปง่าย ๆ หรือ?

ดังนั้น เมื่อกล่าวโดยสรุปแล้ว ข้าจำต้องมีทรัพย์สินเป็นของตนเอง จึงจะสามารถดำรงชีวิตอยู่ในยุคสมัยนี้ได้ดียิ่งขึ้น

ในห้วงความคิดของซินเสี่ยวเสี่ยวพลันปรากฏภาพเป็ดป่าปุกปุยในวันนั้นขึ้นมา แม้ในแคว้นโบราณแห่งนี้จะมีสัตว์ปีกและสัตว์เลี้ยงหลากหลายชนิด แต่ส่วนใหญ่ยังคงเป็นสัตว์ป่า ผู้คนที่นี่ไม่เคยชินกับการเลี้ยงสัตว์ไว้ในกรง

เช่นนั้นก็…

“เพียะ!” เสียงหนึ่งดังขึ้น แผนการอันแสนวิเศษก็พลันก่อรูปขึ้นในห้วงความคิดของนาง

ทุกคนยังคงกำลังกินอาหารอยู่ เมื่อเห็นนางมีท่าทีตื่นเต้นผิดปกติ ต่างก็พากันชะงักไป

“เกิดอะไรขึ้นหรือ?” ซินหยวนกังเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม

“พี่ใหญ่ หลังจากกินข้าวแล้วไปตำบลกับข้าสักเที่ยวเถิด มีเรื่องสำคัญ”