ตอนที่ 9 สิ่งที่ควรได้

“ใช่แล้ว! ดีจริง ๆ ครอบครัวของเราจะได้พร้อมหน้าพร้อมตากันเสียที” ซินเสี่ยวจื่อยิ้ม ทว่าภายในดวงตาคู่นั้นยังคงซ่อนความเศร้าหมองเอาไว้ หากพ่อยังมีชีวิตอยู่ก็คงดี

คนทั้งครอบครัวพลันตกอยู่ในความเงียบงัน

แม้แต่ละคนต่างทำหน้าที่ของตนเอง ช่วยกันหมักสุรา ทว่าภายในใจกลับคิดถึงซินเทียน พ่อของพวกเขาอยู่ตลอดเวลา

ในที่สุดฉู่ซื่อก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ นางหันกายแล้ววิ่งออกจากเรือน ท่ามกลางลานโล่งด้านนอกมีเสียงสะอึกสะอื้นดังแว่วมาอย่างไม่อาจควบคุม

ซินเสี่ยวเสี่ยว ซินหยวนกัง และคนอื่น ๆ ต่างมองหน้ากันไปมา ภายในใจของทุกคนล้วนเจ็บปวดเป็นพิเศษ พ่อของพวกเขาหายตัวไปเกือบสิบปีแล้ว