กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 415 นางคือวิหคที่เป็นอิสระ (ตอนจบ)
พอเห็นภาพนี้ ระบบในตัวฉู่ยวนก็ตาโตขึ้นมา (ถ้ามันมีตาละก็นะ) น้ำเสียงแบบเครื่องจักรของมันเต็มไปด้วยอารมณ์
[นี่มัน...ข้าหรือ?]
[ข้าจำได้แล้ว นี่คือข้า!]
ฉู่ยวนพูดพลางยิ้ม “จะทักทายตัวเจ้าเมื่อยี่สิบปีก่อนหน่อยไหม?”
ระบบตอบ [ระบบอย่างข้าไม่เข้าไปยุ่งกับเหตุและผลของระบบอื่นหรอก]
ระบบที่เพิ่งเกิดเป็นก้อนแสงกลม ๆ ดูไร้เดียงสาและสับสนเหมือนลูกหมาแรกเกิด
มันเกิดจากวิถีสวรรค์ของโลกบำเพ็ญเซียน แต่ก็มีความสามารถทางเทคโนโลยีด้วย พอทางการนำ “กล้อง” มาใช้ทำรายการบันเทิงบังหน้า มันก็เชื่อมต่อกับเครือข่ายและฐานข้อมูลต่าง ๆ ของดาวคราม ได้เรียนรู้ “ความรู้” ไปมากมาย
มันมองไม่เห็นฉู่ยวนที่อยู่ตรงหน้า แต่จะจดจำกลิ่นอายนี้ไปตลอดกาล