เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 414 เหนือหมู่ดาว พวกเราเคยมาเยือน
เหนือหมู่ดาว
หลังจาก “ชะตากรรม” หายไปและดาวของพระองค์แตกสลาย พลังแห่งมหามรรคาก็กระจัดกระจายออกมามากมายเหลือเกิน
ถึงวิถีสวรรค์ของโลกบำเพ็ญเซียนจะดูดซับจนหนำใจ และสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในโลกบำเพ็ญเซียนจะช่วยกันทำความเข้าใจ ก็ยังรับพลังแห่งกฎเกณฑ์มากมายขนาดนี้ไว้ไม่หมด
ทุกแห่งที่ฉู่ยวนมองไป กฎแห่งมหามรรคานับร้อยนับพันสายกับพลังงานมากมายส่องให้ระบบดาวที่เคยเงียบสงัดและมืดมิดสว่างราวกับกลางวัน
แต่เมื่อเวลาผ่านไป พลังงานบางส่วนก็เริ่มกระจายหายและเจือจางลง
สายตาของฉู่ยวนจริงจังขึ้น นางไม่มีทางปล่อยโอกาสแบบนี้ไป จึงหันไปมองกระจกของตัวเองทันที
“กระจกสุญญตากลับตาลปัตร” เริ่มมีลางสังหรณ์ไม่ดี
มันส่งเสียงหึ่งสั้น ๆ ‘เดี๋ยวสิ สู้กันจบแล้ว ยังจะไม่ปล่อยมันไปอีกหรือ?’
ท่ามกลางแสงสว่างที่แผ่ไพศาล เทพเจ้าหลับตาลง