เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 419 ถ้าเป็นฉันละก็...
“ปลาไหลตุ๋นไวน์แดง ขาเป็ดกงฟี พายแอปเปิล ซุปหัวหอม มันฝรั่งตุ๋น... อืม... แล้วก็ขอคัสตาร์ดคาราเมลอีกสองที่ด้วย!”
หลังจากเรียกบริกรที่รออยู่ด้านนอกเข้ามา แล้วร่ายชื่ออาหารออกมาเป็นชุดอย่างคล่องแคล่วราวกับนับสมบัติในบ้านตัวเอง องค์หญิงก็ยื่นเมนูให้ลีออน ก่อนกล่าวด้วยรอยยิ้มตาหยีว่า
“ถึงชื่อจะฟังดูธรรมดา แต่ร้านนี้ทำอาหารพวกนี้ได้อร่อยมากเลยนะ ฉันแนะนำให้เธอลองชิมจริงๆ ... มีเมนูไหนที่เธอสนใจเป็นพิเศษอีกไหม?”
“ไม่ต้องแล้ว”
หลังจากเหลือบมองราคาที่เขียนกำกับไว้บนเมนูด้วยตัวอักษรลายมือประดิษฐ์ ลีออนที่รู้สึกปวดฟันขึ้นมาตงิดๆ ก็ส่ายหน้ากล่าวว่า
“ที่เธอสั่งมาก็เยอะพอแล้ว เอาแค่นี้แหละ... ว่าแต่วันนี้มีอะไรหรือเปล่า? ทำไมจู่ๆ ถึงชวนฉันมากินข้าว?”
“ก็เพราะคิดถึงเธอน่ะสิ~”