เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 397 ลีออนคนดี
ในที่สุดก็หาตัวแกเจอสักที!
เมื่อมองลีออนที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ซึ่งกำลังยัดสาวหิมะเข้าไปในผ้าห่มประหลาดๆ แล้วก้มหน้าก้มตาจัดการอะไรบางอย่าง จิตสำนึกของผู้อำนวยการสาขาราศีพิจิกที่สิงอยู่ในร่างสุนัขตัวใหญ่ก็แทบจะกัดฟันสุนัขจนแตกละเอียด
บัดซบเอ๊ย! ถึงพรสวรรค์ของไอ้เด็กนี่จะไม่เลว แต่แม่งไม่เชื่อฟังกันเกินไปแล้ว!
ฉันอุตส่าห์กำชับแล้วกำชับอีกว่า ห้ามอยู่ห่างจากสุนัขตัวนี้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นอาจเจอสาวหิมะหลอกเข้าไปในพายุหิมะจนหนาวตายได้ แต่ผลปรากฏว่าแค่ฉันมุดลงไปใต้ทะเลทรายเพื่อหาไอ้หนอนตัวหนึ่ง ไอ้เด็กนี่ก็หายหัวไปแล้ว!
ถ้าไม่ใช่เพราะฉันระวังตัวไว้ก่อน จดจำกลิ่นของมันเอาไว้ล่วงหน้า แล้วตามกลิ่นมาตลอดทางละก็ เกรงว่าต่อให้มันหนาวตายอยู่บนภูเขาหิมะ ฉันก็คงหาศพมันไม่เจอด้วยซ้ำ!
“โฮ่ง!”