กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 336 เส้นทางขากลับนั้นยากจะเดิน (ล่าง)
นี่... เป็นเสียงของแม่เอมม่ารุ่นพี่หรือเปล่า?
หลังจากสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่เอ่อล้นราวกับคลื่นโถมอยู่ภายในจิตใจของเอมม่า ผ่านฝ่ามือที่กุมประสานกันแน่น ลีออนก็ไม่สนใจว่าคำพูดของตนจะไปทิ่มแทงจิตใจของเธอหรือไม่ ก่อนจะเอ่ยเตือนด้วยเสียงแผ่วเบา
“รุ่นพี่เอมม่า ไม่ว่าท่านจะได้ยินอะไร นั่นก็ไม่ใช่เรื่องจริง คนในครอบครัวของท่านไม่ได้อยู่ข้างหลังพวกเรา มีเพียงการเดินหน้าต่อไปเท่านั้นที่ทำให้พวกเราได้พบกับลูกสาวของท่าน”
“ฉัน... อืม...”