กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 334 เส้นทางหวนกลับนั้นยากจะเดิน (กลาง)
เมื่อสังเกตเห็นอ้อมกอดที่ไม่มีอยู่จริงนั้น ลีออนก็อดไม่ได้ที่จะเอียงศีรษะเล็กน้อย เหลือบมองเด็กหญิงตัวน้อยด้วยหางตา
แม้เด็กหญิงผู้ล่วงลับจะไม่ได้หยุดเดิน แต่หยาดน้ำตาบนใบหน้าของเธอก็หายไปแล้ว สีหน้าหวาดกลัวเองก็ดูสงบลงไม่น้อย ดวงตาที่บวมแดงจากการร้องไห้กลับมาเปิดกว้างอีกครั้ง ความหวาดกลัวและความเศร้าค่อยๆ จางหายไป ขณะนี้เธอกำลังมองสำรวจเส้นทางเบื้องหน้าด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“ในโลกของคนเป็น เลือดเนื้อคือสิ่งที่มีอยู่จริง ส่วนวิญญาณเป็นสิ่งที่ไม่อาจสัมผัสได้ แต่ในแดนความตายกลับไม่มีเลือดเนื้อ มีเพียงวิญญาณเท่านั้นที่ได้รับการยอมรับ ตรงกันข้าม ร่างกายกลับกลายเป็นสิ่งที่ไม่อาจสัมผัสได้”