กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 328 วัตถุผิดปกติไม่มีสิ่งของไร้ประโยชน์ มีเพียงคนไร้ประโยชน์... (ตอนจบ)
“อ๊าฮ่าฮ่าฮ่า!”
ทันทีที่ถูกไล่ออกจากสุสาน ผู้อำนวยการสาวผมแดงที่กลั้นหัวเราะจนใบหน้าแดงก่ำก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ไหว พลางหัวเราะไปด้วย ตบหลังลีออนอย่างแรงไปด้วย
“โอ๊ยแม่เจ้า! ขำจนจะตายอยู่แล้ว! สีหน้าของตาแก่รุ่นสามตอนเห็นเธอตีเหล็กน่ะ เหมือนกับว่าเธอกำลังเอาหม้อข้าวของเขาไปต้มขี้เลยล่ะ! หน้าถึงกับเริ่มเขียวแล้ว!”
“...”
“อ๊าฮ่าฮ่าฮ่า! โอ๊ย ไม่ไหวแล้ว! ฉันไม่ไหวจริงๆ!”
หลังจากยื่นมือไปโอบไหล่ลีออน ผู้อำนวยการสาวผมแดงที่กลั้นหัวเราะจนแทบระเบิดก็เอนตัวพิงเขาเกือบครึ่งหนึ่งของร่าง พลางพยายามทำสีหน้าเคร่งขรึมเลียนแบบตาแก่หัวเหลี่ยม ก่อนจะกลั้นหัวเราะไป หอบหายใจไป แล้วเอ่ยขึ้นว่า