เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 253 บทบาทของทุกคนช่างเหมาะเจาะเสียจริง
“โฮ่งงง!!!”
ในขณะที่ลีออนกำลังลูบผมสีเหลืองบนศีรษะของตัวเอง พลางคิดว่าจะพูดอะไรบางอย่างดีหรือไม่นั้น จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงคำรามของลูกหมาที่ตื่นเต้นอย่างผิดปกติดังขึ้น
รู้สึกว่าเสียงร้องนี้ค่อนข้างคุ้นหู ลีออนจึงหันไปมองตามเสียงโดยไม่รู้ตัว แล้วก็พบว่าลูกสุนัขฮัสกีตัวหนึ่งที่มีปอยขนสีเหลืองกระจุกเล็กๆ อยู่บนหัว กำลังลุกขึ้นยืนจากเคาน์เตอร์ที่อยู่ไกลออกไป พร้อมกับส่ายหางให้เขาอย่างตื่นเต้นดีใจ
เจ้าฮัสกีตัวน้อย... ที่แท้แกก็มีบทบาทของตัวเองเหมือนกันสินะ?
อาศัยปอยขนสีเหลืองเล็กๆ ที่มีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร ลีออนจึงจำตัวตนของเจ้าฮัสกีตัวน้อยได้ หลังจากเห็นมันแต้มอะไรบางอย่างคล้ายครีมบำรุงไว้บนใบหน้า แถมบนหัวก็ยังมัดผมเปียสองข้างด้วยยางรัดผมสีชมพูอีกต่างหาก