กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 250 วางใจเถอะ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก
ท่ามกลางสีหน้างุนงงของลีออน ตัวเอกชายที่เป็นหุ่นเชิดและถูกแขวนไว้ด้วยเส้นด้ายบนเวที ก็ได้ขับขานบทพูดเปิดฉากของตนเองจนจบอย่างเปี่ยมอารมณ์และสมจริง
จากนั้น เขาก็ก้าวเดินด้วยท่วงท่าบนเวทีที่งดงามเป็นพิเศษ รูปร่างดูเหมือนเคลื่อนไหวรวดเร็ว แต่แท้จริงกลับเชื่องช้า มุ่งหน้าไปยัง ‘จุดดำเนินเรื่อง’ แห่งถัดไป
ส่วนลีออนอาศัยช่วงว่างระหว่าง ‘การเปลี่ยนฉาก’ ซึ่งกำลังจัดเตรียมฉากโรงเตี๊ยมบนเวที ขยับเข้าไปใกล้ข้างหูเจ้าหญิง ก่อนเอ่ยถามด้วยความสงสัยเต็มอก
“เวโรนิกา เธอมองพระเอกบนเวทีคนนั้นเป็นคนหรือหุ่นเชิด?”
หืม? นี่มันคำถามอะไรกัน?