เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 201 ประชุม? ยึดอำนาจต่างหาก! (ตอนต้น)
“ท่านหัวหน้า?”
หลังจากสังเกตสีหน้าของชายวัยกลางคนแล้ว ลีออนที่ห่อตัวอยู่ในผ้าห่มหลังจากนอนกลางแจ้งมาตลอดทั้งคืนก็สูดจมูกเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยถามด้วยสีหน้าเป็นห่วงว่า
“สีหน้าท่านดูไม่ค่อยดีเลยนะ? ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?”
“...”
‘ถามมาได้... นายลองใช้สมองคิดดูหน่อยไหมว่า ที่ฉันสีหน้าไม่ดีแบบนี้เป็นเพราะเห็นหน้าใคร?’
เมื่อมอง “บากินส์น้อย” ตรงหน้าที่ตาม “ตื๊อ” เขาไม่ยอมเลิกรา ชายวัยกลางคนก็แทบจะเค้นคำตอบลอดไรฟันออกมา
“ก็พอไหว...”
ต้องยอมรับว่า เมื่อเทียบกับเจ้าชายบางคนที่ในหัวมีแต่เรื่องลำดับชนชั้นสูงต่ำและการแก่งแย่งชิงอำนาจ หลังจากผ่านประสบการณ์บ้านเมืองล่มสลายและสูญเสียทั้งชาติทั้งครอบครัวมาแล้ว ความสามารถในการควบคุมอารมณ์ของชายวัยกลางคนก็พัฒนาขึ้นมากจริงๆ