กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 200 เคราะห์กรรมอันไม่รู้จบ
“...”
ดูเหมือนว่าข้อมูลที่ฉันรวบรวมมายังไม่เพียงพอจริงๆ...
ลีออนไม่รู้เลยว่า ‘นิโคล’ ที่ลุงร่างท้วมพูดถึงเป็นใคร คำพูดเกลี้ยกล่อมที่เตรียมเอาไว้จึงติดขัดอยู่ตรงนั้น ไม่อาจดำเนินต่อไปได้ชั่วขณะ
ส่วนลุงร่างท้วมเห็นได้ชัดว่าคิดว่าลีออนรู้จักคนที่ชื่อ ‘นิโคล’ อยู่แล้ว จึงไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม แต่กลับม้วนเครื่องนอนบนเตียงขึ้นมา ยัดเงินจำนวนหนึ่งกับข้าวของจำเป็นอีกเล็กน้อยเข้าไปข้างใน จากนั้นใช้เชือกมัดให้แน่น แล้วนำไปผูกไว้บนหลังของลีออนโดยตรง
“ไป! รีบไปเร็วเข้า!”