กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 173 หากว่า (if)
“ตุ้บ!”
“โอ๊ย...”
ลีออนพลิกตัวขณะหลับฝัน ก่อนจะร่วงลงมาจากโต๊ะทำงาน เขาที่ปวดศีรษะราวกับจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ อดครางออกมาไม่ได้ ก่อนจะค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นจากพรมอย่างโงนเงน รู้สึกว่าโลกตรงหน้าดูเหมือนจะแยกออกเป็นสามภาพ และทั้งสามภาพก็กำลังหมุนเวียนสลับตำแหน่งกันไม่หยุด
‘ผู้อำนวยการ... เป็นผู้หญิงอันตรายจริงๆ... อันตรายในความหมายตามตัวอักษรเลยด้วย’
เมื่อนึกย้อนถึงวงเหล้าเมื่อคืนที่เรียกได้ว่าดุเดือดเลือดพล่าน หลังจากรักษากระดูกซี่โครงที่ถูกกอดจนหักของตัวเองเรียบร้อยแล้ว ลีออนก็อดตัวสั่นด้วยความหวาดผวาที่หลงเหลืออยู่ไม่ได้
แม้ผู้อำนวยการของเขาจะเป็นหัวหน้าที่ดี คอยดูแลเอาใจใส่เขาในทุกๆ ด้าน แต่เธอก็เป็นขี้เมาที่หมดหนทางเยียวยาแล้วจริงๆ