เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 172 คืนนี้ไม่มีใครหลับใหล
“ขอโทษด้วยนะ ดูเหมือนฉันจะรีบกินมากไปหน่อย”
เมื่อสังเกตเห็นสายตาเคลือบแคลงสงสัยของแอนนา เจ้าหญิงเวโรนิกากลับไม่ได้ตื่นตระหนกเพราะถูกจับพิรุธได้ ตรงกันข้าม เธอกลับเป็นฝ่ายยอมรับอย่างตรงไปตรงมาด้วยท่าทางเขินอายเล็กน้อยว่า
“วันนี้มีเรื่องนอกเหนือแผนเกิดขึ้นมากมายจริงๆ ทั้งจู่ๆ ก็ถูกพี่ชายของเธอขอแต่งงาน แล้วยังต้องเผชิญกับการโจมตีของพวกกบฏอีก ทำให้ตั้งแต่เช้าฉันแทบไม่ได้กินอะไรเลย เมื่อกี้เลยเผลอห้ามใจไม่อยู่ ทำให้เธอเห็นสภาพน่าอายเข้าเสียแล้ว”
‘ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง...’
เมื่อมองดูเจ้าหญิงที่ยอมรับอย่างไม่ปิดบังว่าตนกำลัง “หลอกกินหลอกดื่ม” และนึกถึงกิริยาท่าทางของอีกฝ่ายที่แม้จะดูรีบร้อนไปบ้าง แต่ก็ยังคงความสง่างามเอาไว้ได้ ความสงสัยในดวงตาของแอนนาจึงจางหายไปเล็กน้อย
จากนั้นเธอก็ถูกดึงความสนใจไปยังหัวข้อใหม่ที่อีกฝ่ายหยิบยกขึ้นมา จึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงว่า
“ถ้าอย่างนั้น... ลีออนเป็นยังไงบ้าง? วันนี้พวกเธออยู่ด้วยกันใช่ไหม? ในเมื่อพวกเธอถูกพวกกบฏโจมตี เขาได้รับบาดเจ็บหรือเปล่า?”
“วางใจเถอะ ถึงเขาจะเจอปัญหาเล็กน้อย ไหล่ถูก... ก้อนหินเล็กๆ กระแทกเข้าไปทีหนึ่ง แต่ตอนนี้บาดแผลก็คงหายสนิทแล้วละ”
หลังจากตอบเรื่องอาการของลีออนแล้ว เมื่อเห็นเด็กสาวร่างกายอ่อนแอตรงหน้าถอนหายใจอย่างโล่งอกอย่างเห็นได้ชัด เจ้าหญิงเวโรนิกาก็อดยิ้มออกมาไม่ได้