กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 158 ไม่อย่างนั้นก็... ไม่อย่างนั้นก็...
อดทนงั้นเหรอ? อดทนบ้าอะไรล่ะ! ขนาดตำแหน่งดยุกฉันยังไม่อยากได้เลย แล้วทำไมต้องมาสนใจธรรมเนียมเฮงซวยของตระกูลพวกแกด้วย?
ลีออนส่องกระจกด้วยความรังเกียจอย่างสุดซึ้ง เมื่อเห็นใบหน้าของตัวเองที่ถูกแต่งแต้มจนขาวซีดไปทั้งหน้า แม้แต่คนที่ปกติค่อนข้างมีมารยาทอย่างเขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะกลอกตาใส่พ่อบ้านชรา
เดิมทีเขาคิดว่าหากจัดทุกอย่างให้เรียบง่ายที่สุด ย่นพิธีสืบทอดบรรดาศักดิ์อันยืดยาวให้เสร็จภายในวันเดียว ก็น่าจะช่วยลดความยุ่งยากลงได้ไม่น้อย ใครจะรู้ว่าแม้แต่พิธีสืบทอดบรรดาศักดิ์ฉบับที่ "เรียบง่ายที่สุด" ก็ยังมีขั้นตอนจุกจิกยุ่งยากจนน่าเหลือเชื่อ แค่เรื่องเสื้อผ้าหน้าผมก็ทำให้เขาต้องเสียเวลาไปกว่าสองชั่วโมงแล้ว