เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 148 เงื่อนงำในการสืบสวน (ตอนต้น)
หลังจากนั่งดื่มกับผู้อำนวยการสาวผมแดงอย่างเต็มคราบไปครึ่งค่อนคืน แล้วม้วนตัวอยู่ในผ้าห่มนอนบนโต๊ะทำงานของผู้อำนวยการไปอีกหนึ่งวัน เมื่อลีออนที่ปวดศีรษะราวกับจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ดวงอาทิตย์ที่ขอบฟ้าก็ลับหายลงไปใต้เส้นขอบฟ้าเสียแล้ว
“คุณลีออน พวกเราเป็นเจ้าหน้าที่สืบสวนจากสำนักงานใหญ่ รับผิดชอบการสืบสวน ‘เหตุการณ์หัวใจแห่งความทะเยอทะยานคลุ้มคลั่ง’ ที่คุณเป็นผู้จัดการ ตอนนี้คุณสามารถตอบคำถามได้หรือยัง?”
“หา?”
“...”
เมื่อมองชายตรงหน้าที่ดวงตาเต็มไปด้วยความงุนงง สายตาเลื่อนลอยไร้จุดโฟกัส จนเกรงว่าแม้แต่ตัวเองเป็นคนหรือเป็นหมาก็คงยังมองไม่ออก เจ้าหน้าที่สืบสวนหญิงสาวก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ ก่อนจะเพิ่มระดับเสียงแล้วกล่าวซ้ำอีกครั้ง