กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 142 แขกผู้ไม่ประสงค์ดี?
“พี่... พี่คิดแบบนั้นได้ยังไง?”
เมื่อได้ยินคำพูดของลีออน แอนนาก็รู้สึกราวกับฟ้าดินหมุนคว้างจนแทบจะหน้ามืดล้มลงไปตรงนั้น แต่เธอยังคงกอดความหวังสุดท้ายเอาไว้ พยายามดิ้นรนโต้แย้งว่า
“พี่คะ พี่ก็เคยเห็นรูปถ่ายแล้วไม่ใช่เหรอ? พี่หน้าเหมือนแม่ขนาดนั้น แถมสีผมกับสีตาก็ยังเหมือนพ่อทุกอย่าง...”
“อืม เหมือนมากจริงๆ”
ลีออนพยักหน้ารับอย่างตรงไปตรงมา
“ก็เพราะเหมือนกันมากเกินไปนี่แหละ ที่ผ่านมาพี่ถึงไม่เคยสงสัยเลย แต่เมื่อสัปดาห์ก่อน ตอนที่พี่ออกไปปฏิบัติภารกิจ พี่ได้แวะไปที่ห้องเก็บบันทึกลำดับวงศ์ตระกูลของตระกูลเลน แล้วก็ได้เห็นอะไรหลายอย่างในนั้น