กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 141 สีสันและสิ่งของที่หายไป
ภายใต้ 'ความช่วยเหลืออย่างกระตือรือร้น' ของพี่ชายฝาแฝด สุดท้ายเมลานีก็หนีไม่พ้นการถูกตีในครั้งนี้ แถมยังโดนหนักกว่าเดิมเป็นเท่าตัวอีกด้วย
“เพียะ!”
“โอ๊ย!”
“ห้ามร้อง!”
แอนนารวบห้านิ้วเรียวบางเข้าด้วยกัน ก่อนจะฟาดลงบนก้นของเมลานีอย่างแรงหนึ่งที คิ้วเรียวสวยทั้งสองข้างของนางขมวดเข้าหากันทันที ก่อนจะกัดฟันพูดด้วยความโกรธว่า
“เธออายุเท่าไหร่กันเชียว? ถึงกับเรียนรู้วิธีใส่ร้ายคนอื่นแล้วหรือ!”
“ฉัน... ฉัน... ฉันไม่ได้ใส่ร้ายจริงๆ นะ!”
เมลานีพยายามบิดตัวคลานหนีไปข้างหน้าราวกับหนอนตัวน้อย แต่กลับถูกกระชากกลับมาอีกครั้ง