เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 การอบรมสั่งสอนกับหนังสือพิมพ์
“ข้านี่มัน... อ๊าก! ชาติที่แล้วข้าติดหนี้เจ้าไว้จริงๆ สินะ!”
“เจ้าเป็นพี่ชายข้าหรือเปล่า? เจ้า... อ๊าก! เห็นชัดๆ ว่ามาทวงหนี้กันชัดๆ!”
“ถ้ารู้แต่แรกว่าจะเป็นแบบนี้ ตอนนั้นก่อนที่ข้าจะ... อ๊าก! ก่อนที่ข้าจะเกิดมา ข้าควร... อ๊าก! ควรสู้กับเจ้าตรงๆ ไปเลย!”
“ฮือๆ ข้าผิดไปแล้วพี่หญิง! ข้า... อ๊าก! เบามือหน่อยสิ อย่าตีจน... อ๊าก! เหนื่อยเลย!”
ตอนที่ลีออนหอบหนังสือพิมพ์สองตั้งกลับมาถึงตรอกทหารผ่านศึก ยังไม่ทันได้เข้าบ้าน เขาก็ได้ยินเสียงร้องไห้คร่ำครวญปานขาดใจของน้องสาวตัวน้อยดังมาแต่ไกล ตามมาด้วยเสียงฝ่ามือฟาดก้นดังเพียะๆ อย่างชัดเจน
นอกจากนี้ ยังมีเด็กตัวเหม็นโฉ่ตัวกะเปี๊ยกอีกหกเจ็ดคน กำลังยืนอยู่ไกลๆ พลางเช็ดน้ำตาแห่งความขมขื่นไปด้วย ปรบมือโห่ร้องยินดีไปด้วย