กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
## บทที่ 568: น้ำเย็นส่งท้าย คุกเข่าส่งท่าน
นิ้วโป้งของหลิวเหวินหวางกดค้างอยู่บนปุ่มโทรสีแดงเป็นเวลาสามวินาที
ในจอภาพ ร่างของเจียงฉือกำลังเล็กลงไปตามทางเดินลึกเข้าไป
แสงไฟสีขาวเย็นจากด้านบนทอดเงาที่โค้งงอของชุดเกราะเหล็กของเขาไปตามพื้นอิฐสีเขียว ผ่านเศษกระเบื้องแตก
ผ่านปลายนิ้วของซ่งชิงอีที่ค้างอยู่กลางอากาศ
กฎเกณฑ์ทางธุรกิจในสมองซีกซ้ายของเขากำลังส่งสัญญาณเตือนอย่างบ้าคลั่ง: ไม่มีช่องว่างสำหรับความอบอุ่น มันเย็นชาเกินไป ผู้ชมจะไม่รู้สึกร่วมด้วย รายได้จะแย่
แต่ในสมองซีกขวา ซุนฉวนถิงที่ฟันฝ่าโคลนตมจนธงหักกำลังจ้องมองเขาอยู่
ตะโกนคัท?
ตะโกนคัทอะไร?