กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 567: ก้าวที่หลบเลี่ยง คือจุดจบของขุนนางผู้โดดเดี่ยว
เสียงตบสเลทดังสนั่นก้องไปทั่วสตูดิโอถ่ายทำหมายเลขสาม
เสียงก้องกังวานยังไม่ทันจางหาย กล้องวิดีโอความละเอียดสูงสี่ตัวก็เริ่มเคลื่อนที่ไปตามรางอย่างช้าๆ
ซ่งชิงอีขยับตัว
เธอยกชามกระเบื้องหยาบที่เต็มไปด้วยน้ำจากบ่อน้ำขึ้นมาสองมือ
นิ้วมือจับขอบชามกระเบื้องที่หยาบกร้าน
เธอก้าวเท้าแรกออกไปกลางลานบ้าน
ก้าวเดินอย่างยากลำบาก
พื้นรองเท้าผ้าลากไปกับอิฐสีเขียว ทุกครั้งที่ยกขา กระโปรงสีเทาหนาหนักก็แกว่งไปมาอย่างแข็งทื่อข้างขา
โต๊ะไม้ห่างจากกลางลานบ้านไม่ถึงห้าเมตร แต่เธอกลับเดินช้ามาก