กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 559 อินบทลึกเกินไป: ประตูจวนคาวเหล้าเนื้อ ใครเล่าจะเข้าใจคนทลายทางตัน?
จิงตู โรงพยาบาลเอกชน ห้องพักผู้ป่วยวีไอพี
เจียงฉือฟุบตัวอยู่บนเตียงคนไข้ขนาดใหญ่
ร่างกายท่อนบนของเขาเปลือยเปล่า แผ่นหลังถูกพันด้วยผ้าก๊อซสีขาวสะอาดหนาหลายชั้น
บาดแผลที่เนื้อหนังฉีกขาดจากการเสียดสีซ้ำแล้วซ้ำเล่าของชุดเกราะเหล็กดิบหนักสามสิบชั่ง ได้รับการทำความสะอาดและเย็บปิดโดยแพทย์อย่างประณีตแล้ว
ฤทธิ์ยาชาเริ่มจางหายไปทีละน้อย
ความเจ็บปวดราวกับเข็มทิ่มแทงแล่นผ่านปลายประสาทตามแนวกระดูกสันหลัง แทรกซึมลึกเข้าไปในเปลือกสมองอย่างต่อเนื่อง
นิ้วมือของเจียงฉือขดเกร็งบนผ้าปูเตียงสีขาวสะอาดเล็กน้อย
เขาลืมตาขึ้น สายตาดูเลื่อนลอยไร้โฟกัส
หน้าต่างระบบสีฟ้าอ่อนลอยเคว้งอยู่ในอากาศ ส่งแสงเรืองรองออกมา