กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 547 ถอนดาบมองรอบทิศด้วยใจว่างเปล่า พนักงานเลิกงานขอรับค่าจ้าง
รองผู้กำกับกดวาล์วควบคุมหลักเอาไว้แน่น น้ำสีแดงที่ขังอยู่ใต้ท้องเรือหมุนวนเป็นเกลียว ถูกท่อสูบน้ำดูดกลืนเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง ระดับน้ำลดลงอย่างรวดเร็ว
ภายในใต้ท้องเรือ
เผิง紹เฟิงคุกเข่าลงบนโคลนตมที่เพิ่งถูกสูบน้ำออกไปจนแห้ง สองมือยันแผ่นเหล็กขึ้นสนิมเอาไว้แน่น เขาสบตากับสายไฟแรงสูงที่ถูกกระชากจนขาดสะบั้น ดวงตาว่างเปล่าไร้ความรู้สึก
“หลอกกันชัดๆ... ทั้งหมดนี่มันเรื่องหลอกลวงทั้งเพ...”
เผิง紹เฟิงพึมพำประโยคเดิมซ้ำไปซ้ำมาเหมือนคนเสียสติ
กระดูกสันหลังที่ลั่วสวินแบกรับมาตลอดสิบปี ถูกความเด็ดขาดในการเลือกจบชีวิตด้วยบาปมหันต์ของเซี่ยเหยี่ยนกระชากจนแตกสลายไม่มีชิ้นดี
หลินหว่านยืนอยู่บนฝั่งที่สูงสามเมตร