กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 546 จุดจบแห่งดินแดนอธรรม!
น้ำยังคงทะลักสูงขึ้นเรื่อยๆ
จากข้อเท้าค่อยๆ ไต่ระดับขึ้นมาถึงหัวเข่า
เผิงเส้าเฟิงลุยน้ำสกปรกที่สูงถึงเข่า สองมือประคองปืนมั่น ปากกระบอกปืนจ่อตรงไปยังแผ่นหลังในชุดสูทที่อยู่เบื้องหน้าไม่วางตา
รองเท้าบูททหารเหยียบลงบนแผ่นเหล็กที่ลื่นปรื๊ด ทุกย่างก้าวต้องต่อสู้กับกระแสน้ำวนที่ซ่อนอยู่ใต้ฝ่าเท้า
แต่เขาไม่หยุด
สิบปีเต็ม
จากวันที่เรียนจบโรงเรียนตำรวจจนถึงตอนนี้ จากฝั่งตะวันออกของเมืองหนานจินไล่บี้มาจนถึงฝั่งตะวันตก
เขากัดไม่ปล่อยจากกองซากศพคนเป็น จนมาถึงกองซากศพคนตาย
ชีวิตของลั่วสวินผูกติดอยู่กับเซี่ยเหยี่ยนมานานแล้ว เป็นความแค้นที่ต้องมีใครสักคนดับสูญไปข้างหนึ่ง