กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 542 บนผืนดินที่แปดเปื้อน ไม่มีใครสะอาดบริสุทธิ์
บทที่ 542 บนผืนดินที่แปดเปื้อน ไม่มีใครสะอาดบริสุทธิ์
ชานเมืองหนานจิน
ทางเข้าหลุมหลบภัยร้างถูกทีมงานใช้ผ้าสีดำคลุมไว้มิดชิด เครื่องทำฝนถูกติดตั้งอยู่ด้านนอก
ภายในถ้ำชื้นแฉะและเย็นยะเยือก
หลอดไฟทังสเตนกำลังต่ำสองดวงถูกหรี่แสงลงจนมืดที่สุด แสงส่องลงมาจากด้านข้าง
เจียงฉือยืนอยู่ริมขอบ
ชุดสูทสีดำ เสื้อเชิ้ตสีขาว แว่นตากรอบทอง
รองเท้าหนังสั่งตัดเหยียบย่ำลงไปในน้ำสกปรกที่ลึกครึ่งเซนติเมตร ปลายขากางเกงเปียกชุ่มเป็นวง
ผิวน้ำสะท้อนใบหน้าที่ไร้อารมณ์ใดๆ