กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 541 คุณยื่นบัตรนวดเท้าให้ปรมาจารย์?
หวังฉงใช้มือทั้งสองข้างยันพนักพิง แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นยืน
ท่าทางของเขาเหมือนชายชราวัยหกสิบที่กำลังจะลุกขึ้นยืนทั่วไป
แต่ดวงตาของเขากลับสว่างวาบจนน่าตกใจ
“ตอนนี้ มาลองแสดงบทด้วยกันสักฉาก”
หัวของนักแสดงประกอบทุกคนหันไปพร้อมกัน ราวกับดอกทานตะวันที่กลายเป็นคน
เผิงเส้าเฟิงอึ้งไป
ผู้จัดการก็อึ้งไปเช่นกัน
นอกโถงทางเดิน เจิ้งเป่ารุ่ยมือสั่น วิทยุสื่อสารเกือบจะหล่นลงพื้น
“อาจารย์หวัง…” ผู้ช่วยผู้กำกับโผล่หน้าออกมาครึ่งหนึ่งจากกรอบประตู เสียงสั่นเครือ “ท่านหมายความว่า?”