กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 460 ข้าวกล่องกองถ่ายก็มีการแข่งขันกันเอง? ลุงตักข้าวกลายเป็นยอดฝีมือ!
ฝนยังคงตกพรำๆ
เงาร่างที่หลังค่อมของเฉินกุ่ยจ่าวค่อยๆ หายลับไปในเงามืดท้ายซอย
กลางซอยเหลือเพียงเด็กที่ตกใจจนตัวแข็งทื่อ และชายหนุ่มที่ยืนนิ่งราวกับรูปปั้น
อาเจี๋ยที่เจียงฉือแสดง ยืนอยู่กลางแอ่งน้ำโคลน
น้ำฝนไหลตามเส้นผมของเขา มารวมกันที่คาง และยังคงค้างอยู่
หยดน้ำนั้นในที่สุดก็ไม่อาจแบกรับความหนักอึ้งไว้ได้
“แปะ” เสียงหนึ่งดังขึ้น มันตกลงสู่แอ่งเลือดที่เท้า
ภาพหยุดนิ่ง
ภาษาภาพยนตร์ในขณะนี้ ช่างเศร้าสร้อยจับใจ