กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
# บทที่ 453: มีเพียงสิงโตที่เมามายเท่านั้นที่กล้าหัวเราะเยาะโลกมนุษย์
บทที่ 453: มีเพียงสิงโตที่เมามายเท่านั้นที่กล้าหัวเราะเยาะโลกมนุษย์
วันรุ่งขึ้น ตอนเที่ยง
ตลาดค้าส่งอาหารสดที่ใหญ่ที่สุดในฮวาตู
ที่นี่ไม่มีการเคลียร์พื้นที่ ยังคงคึกคักไปด้วยผู้คน
เจียงเหวินสวมกางเกงขาสั้นลายดอกไม้ตัวโปรด ยืนอยู่บนรถบรรทุกที่เต็มไปด้วยตะกร้าไม้ไผ่เปล่า
“ทุกฝ่ายโปรดทราบ! ถ่ายทำแบบซ่อนกล้อง!!”
ด้านล่าง เจียงฉือนั่งยองๆ อยู่ข้างแผงขายรากบัว
ตรงหน้าเขามีหัวสิงโต “จางเฟย” สีดำที่ยืมมาจากท่านปู่ฉี
สีดำตัดกับลวดลายสีทอง ดวงตากลวงลึก เผยให้เห็นความดุดันราวกับเพิ่งปีนขึ้นมาจากกองศพ ซึ่งไม่เข้ากับบรรยากาศตลาดผักที่คึกคักเลยแม้แต่น้อย