กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
第416章 ไททานิก? นั่นยังไม่ใหญ่เท่ากะละมังอาบน้ำบ้านเราเลย!
จ้าว阔太ในมือถือพัดพับสะบัดไปมาจนแทบจะหัก เมคอัพบนใบหน้าเริ่มหลุดลอกเป็นหย่อมๆ
“ผู้กำกับอู๋! นี่มันครึ่งชั่วโมงแล้วนะ!”
จ้าว阔太ชี้ไปที่รถบัสที่ยังคงมีควันดำพุ่งออกมา เสียงของนางแหลมสูง “คุณกะจะให้พวกเราตากแดดจนกลายเป็นศพแห้งเลยหรือไง!”
ผู้กำกับอู๋หลบอยู่ใต้ร่มไม้ เหงื่อท่วมตัวตะโกนใส่เครื่องวิทยุสื่อสาร “รถกู้ภัยอยู่ไหน? อะไรนะ? ติดอยู่ในตัวเมืองเหรอ?”
หลินโอวหยางพยายามโบกมือเรียกแท็กซี่ข้างทาง
เขาถอดแว่นกันแดดออก แล้วส่งยิ้มแบบไอดอลที่ทรงเสน่ห์ที่สุดให้กับรถส่วนตัวที่ขับผ่านไป หวังจะใช้ใบหน้านี้เป็นบัตรผ่าน
รถบีเอ็มดับเบิลยูคันหนึ่งชะลอความเร็วลง