กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 395 “นี่ ไม่ไปทำงานได้ไหม?”
บรรยากาศในกองถ่ายที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะจากการ “กินมะนาว” พลันเงียบลงอย่างรวดเร็วราวกับลมหนาวช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิในจิงตู
กู้จื้อหยวนมีสีหน้าเคร่งขรึม
เขากวักมือเรียก เหล่าจางผู้ดูแลฉากก็รีบนำคนมาเก็บกล่องมะนาวออกไปทันที
แล้วนำเตียงเดี่ยวเก่าๆ กับโต๊ะเครื่องแป้งแบบเรียบง่ายเข้ามาแทน
เครื่องทำฝนเทียมเริ่มทำงาน
เสียงน้ำซ่าๆ กระทบกับหลังคาสังกะสีของโรงงานทอผ้าที่ถูกทิ้งร้าง
สร้างความรู้สึกเหมือนอยู่บนเกาะโดดเดี่ยวในบ่ายที่มืดครึ้มนี้