กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 394 นี่คือคำถามเชิงปรัชญาเกี่ยวกับมะนาว
พอมาถึงกองถ่ายในวันรุ่งขึ้น กู้จื้อหยวนก็โบกมือเรียกจางผู้จัดการกองถ่าย
จางเข้าใจความหมาย รีบวิ่งไปยกกล่องกระดาษที่ติดป้ายตลาดผลไม้มาวางลงบนพื้นเสียง “โครม”
กู้จื้อหยวนชี้ไปที่กล่อง:
“เจียงฉือ ตัวละครเฉินซานนี้ พื้นฐานคือความขมขื่น”
“แต่เขาเป็นตัวประกอบที่อยากเป็นนักแสดง เขาต้องเรียนรู้ที่จะ ‘หาความสุขท่ามกลางความขมขื่น’ เมื่อวานฉากกินข้าวกล่องคือการเอาชีวิตรอด ตอนนี้ผมอยากให้คุณแสดงฉาก ‘ชีวิต’ ”
เจียงฉือก้มหน้ามอง
มะนาวเต็มกล่อง
แต่ละลูกเขียวสดน่ารับประทาน มองแล้วน้ำลายสอ
“ฉากนี้ชื่อ ‘ชีวิตที่ขมขื่น’ ”