กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 342 หวนมองใต้ต้นไม้เทพพิทักษ์
ภายในโรงภาพยนตร์เงียบสงัด
มีเพียงเสียงสะท้อนของคำว่า "ปิดไฟ" จากจางโหมวอีที่ยังคงก้องอยู่ในความว่างเปล่าเบื้องบน
ไม่มีใครพูด ไม่มีใครขยับ
"ไอ้แก่คนนี้มันอยากทำอะไรกันแน่?"
เหล่าโจวกำกระดาษทิชชูที่เปียกชุ่มในมือแน่น
ถ้าหากฉายฉากอาลีร้องไห้หน้าหลุมศพอีกครั้ง
เขาขอสาบานว่า แม้จะต้องเสี่ยงถูกแบนจากวงการ คืนนี้เขาจะเขียนบทความยาวหมื่นตัวอักษรด่ากราดทีมงานนี้ให้ยับ!
ในขณะที่ความอดทนของทุกคนใกล้จะขาดสะบั้น
จู่ๆ จอภาพที่เคยนิ่งสนิทก็สว่างขึ้น