กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 337 เจียงฉือ: แกล้งทำเป็นเท่จนเหนื่อย ขาชาหมดแล้ว
เขามองตรงไปที่ไมโครโฟน แล้วเอ่ยประโยคสุดท้ายออกมา
“สุดท้ายนี้ ผมอยากมอบรางวัลนี้ให้กับเหล่า...”
การหยุดเว้นช่วงไปชั่วขณะ ทำให้ทั้งหอประชุมตกอยู่ในความเงียบงัน
“มอบให้กับชื่อที่ถูกลืมเลือนไปในสายธารแห่งประวัติศาสตร์ มอบให้กับแผ่นหลังของเหล่าผู้คนที่แบกรับภาระหนักอึ้งอยู่ในเงามืดของความเป็นจริง”
น้ำเสียงของเจียงฉือราบเรียบ ไม่ได้ปรุงแต่งอารมณ์ใดๆ แต่กลับแทรกซึมเข้าไปในก้นบึ้งหัวใจของทุกคน
ผู้คนใต้เวทีจำนวนมากยังคงตกอยู่ในความงุนงง ไม่สามารถตีความความหมายอันลึกซึ้งของคำพูดนี้ได้
การขอบคุณทีมงานพร็อพและนักแสดงสมทบก็ถือว่าแหวกแนวมากพอแล้ว