กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 336 เจียงฉือขึ้นสู่ “หอสูง” เพียงลำพัง
ทันทีที่ชื่อนั้นหลุดออกมาจากปากของโหวเซี่ยวเซียน ท่วงทำนองดนตรีโบราณที่กึกก้องและยิ่งใหญ่จนถึงขีดสุดก็พุ่งทะยานออกมาจากลำโพงรอบทิศทางภายในหอประชุม!
นั่นคือ 《เพลงแห่งไกเซี่ย》
บทเพลงแห่งความโศกเศร้าในวาระสุดท้ายของอ๋องแห่งฉู่ ผู้ที่ย้อมผืนแผ่นดินด้วยเลือด!
เพียงโน้ตตัวแรกของดนตรีดังขึ้น ฉินเฟิงก็ตอบสนองในทันที บนใบหน้าของเขาไม่มีร่องรอยของความผิดหวังที่พ่ายแพ้แม้แต่น้อย กลับกลายเป็นความรู้สึกโล่งใจที่ซึมลึกเข้าไปถึงกระดูก
เขาลุกขึ้นยืนพรวด ท่ามกลางแสงแฟลชจากกล้องนับไม่ถ้วนที่จับจ้องมา แล้วคว้าตัวชายหนุ่มที่ยังคงนั่งนิ่งอยู่ข้างกายเข้ามากอดไว้แน่น