กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 319 ป่วยแต่ยังแสดง: "ความบอบช้ำ" ที่เกิดจากไข้
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น
แสงอรุณรำไร หมอกยามเช้ายังไม่จางหายไปจากหุบเขา
ซุนโจวถือโจ๊กอุ่นๆ ที่เพิ่งต้มเสร็จเดินเข้ามาในห้อง แต่สิ่งที่เห็นคือผ้าห่มที่พองเป็นก้อนอยู่บนเตียง
เจียงฉือหดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มทั้งตัว เผยให้เห็นเพียงปลายผมสีดำเล็กน้อย ร่างกายยังคงสั่นเทาเล็กน้อย
"พี่ครับ? ตื่นแล้วเหรอ? ดื่มโจ๊กอุ่นท้องหน่อย" ซุนโจววางชามลงบนโต๊ะข้างเตียง แล้วเอื้อมมือไปดึงผ้าห่ม
ปลายนิ้วเพิ่งแตะหน้าผากของเจียงฉือ ก็ต้องตกใจกับอุณหภูมิที่ร้อนจัดจนต้องหดมือกลับ
เขาดึงผ้าห่มออกทันที
เจียงฉือขดตัวอยู่ ใบหน้าแดงก่ำเพราะพิษไข้ ริมฝีปากแห้งแตก