กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 305 รอยเท้าเปื้อนเลือดข้างเค้ก
เจียงเหวินที่อยู่หลังจอภาพไม่ได้สั่งคัต
เขามองดูชายหนุ่มที่ถูกถอดเปลือกทุกอย่างออก เปลือยเปล่าคุกเข่าอยู่บนพื้นดินโคลน
แล้วยื่นมือออกไปหยิบเสื้อคลุมผ้าไหมหรูหราตัวนั้นขึ้นมาเช็ดคราบน้ำบนพื้นจริงๆ
การเคลื่อนไหวเชื่องช้าและไร้ความรู้สึก
จนกระทั่งผ้าไหมลื่นๆ นั้นเปื้อนโคลน เจียงเหวินจึงหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมา
แล้วพูดเบาๆ เพียงคำเดียว
“ผ่าน”
ไม่มีเสียงปรบมือ
ทีมงานหลายสิบคน นักแสดงประกอบหลายสิบคน ยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางลมหนาว