กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 304 ศักดิ์ศรีเหรอ? อยู่ใต้ปากกระบอกปืนมันก็แค่ขี้!
คำพูดของตำรวจวัยกลางคนผู้นั้น เปรียบเสมือนควันเย็นเยียบที่ยังไม่ทันจางหายไปในสายลมยามค่ำคืน
เจียงเหวินยืนนิ่งอยู่ที่เดิมเนิ่นนาน เขาหันหลังให้ทุกคน เงาของทิวเขาไกลโพ้นด้านหลังเขาทอดตัวลงมาเป็นเส้นสีดำที่หนักอึ้งและเงียบงัน
ไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก็หันขวับกลับมาทันที
บนใบหน้าไม่มีเค้าความเคร่งขรึมเมื่อครู่หลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความฮึกเหิมที่ถูกจุดติดจนลุกโชน
“เปลี่ยนฉาก! พวกมึงขยับตัวกันให้ไวสิวะ!”
เสียงคำรามแหวกความเงียบงันของกองถ่าย
“ทีมพร็อพ! เคลียร์หอพักให้กู! ของทุกอย่าง โยนออกไปที่ลานข้างนอก!”