กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 221 เป็ดยางและไททานิก
เหอจ่งจ่งสมกับเป็นพิธีกรระดับทอง หลังจากตกตะลึงไปสองวินาทีก็รีบปรับตัวและพยายามแก้ไขสถานการณ์
“เจียงน้อยของเรานี่ช่างทุ่มเทกับการแสดงจริงๆ! กินข้าวก็ยังอินกับบท! ทุกคนปรบมือให้กำลังใจหน่อย!”
เขาเป็นคนแรกที่ปรบมือ
เสียงปรบมือดังขึ้นประปราย หวงอวี้เหล่ยก็ปรบมือตาม
เจียงฉือมองปฏิกิริยาที่ซับซ้อนของทุกคนด้วยความสับสนอย่างจริงใจ
เขาแค่รู้สึกว่าบทพูดนั้นเข้ากับอารมณ์ในขณะนั้น และเป็นสิ่งที่เยี่ยเฉินน่าจะพูด
หรือว่าอาหารจานนี้มีปัญหาจริงๆ?
เขาไม่รู้ตัวเลยว่าคำพูดของเขาทำให้บรรยากาศเงียบกริบไปแล้ว